Home » Travel » Reisverhaal #6

Reisverhaal #6

Een lange rit naar Uluwatuh. Ongeveer 100km en dik 3 uur is het rijden. Gelukkig gaat het vlotjes en valt alles wel mee. We lunchen bij Fortune in Denpasar, een half uur van onze bestemming. We merken al wel duidelijk dat de mensen hier toch iets minder vriendelijk zijn. Vooral heel neutraal, geen hallo, bedankt of tot ziens. Toch een beetje vreemd.

Bali Classic Motor Show

Vlak bij het hotel is een groot evenementen centrum, GWK (Garuda Wisnu Kencana) Cultural Park, heet het. Daar is onder andere een motor show bezig. We worden richting de parkeerplaats gewezen en vanaf daar gaat een bus. We kijken een beetje vreemd, de ingang lijkt vlakbij te zijn. Maar goed, we stappen netjes in de bus. We rijden een rondje over de parkeerplaats en 200m later stoppen we en mogen we weer uitstappen. Op het terrein kun je ook grote beelden bekijken, van Buddha en andere goden. Maar we kwamen voor de motorshow. Het is niet heel groot opgezet, ongeveer 30’s auto staan er. Allemaal oldtimers, wat aangepaste auto’s en SUV’s.

Dagje naar het strand…

Na de eerste nacht in het hotel wilden we graag naar een aantal stranden gaan. Voor de eerste twee op het lijstje moesten we entree betalen. Een beetje vreemd misschien. Later blijkt, dat zeker hier dat de standaard is. Op het strand zien we veel mensen surfen op de hoge golven en wat bootjes in het water liggen. Verder is het behoorlijk verlaten. We zien wel een terugkomend fenomeen, meestal bij de watervallen, de Instagram pro. Mensen die met een fotograaf op pad gaan en poseren. Leuk om te zien.

Lunchen bij zo’n hippe vega tent. Maar…er is geen Indonesiër te zien. Het zit bijna vol met jongeren uit het buitenland en de nodige Nederlanders. Ook hier ervaren wij dat de mensen niet zo vriendelijk zijn. Helaas.

We rijden naar een bekende plek op Bali. Bijna rijden we de afslag voorbij, je mist het zo. Een smalle weg gaat omhoog. Het lijkt alsof er niks is. Een verlaten huis met een grote poort ervoor, zien we. We lopen toch maar even verder. Een hek blokkeert de weg die er naast loopt, maar je kunt er wel overheen. Weer zien we de Instagrammers. Ze zijn snel weer weg. We staan bovenop een grote kliff, de Karang Boma Cliff. Je kijkt een heel eind naar beneden. Het ziet eruit alsof er ook niet veel mensen meer komen. Misschien dat er iets is gebeurt hier.

Karang Boma Cliff

Voordat de zon onder gaat bezoeken we nog een ander strand, Nyang Nyang Beach. Deze strekt kilometers lang. Het is wel een stukje lopen naar beneden. Niet aan te raden op slippers. Wel grappig dat het zand hier veel losser is, je zakt er een kilometer in weg. Het is heel rustig. Gelukkig zien we weinig troep. Leuk om een lang eind te wandelen. Helaas begint het te druppelen, dus we zijn ook snel weer weg. We zagen nog wel een soort bubbel van glas waar je in kan overnachten. Voor de echte Bali expierence…

Mijn voeten zijn ver te zoeken | Nyang Nyang Beach

Schijn bedriegd

We maken vandaag een ritje langs de olifanten grot (Goa Gajah) in Ubud en Padangbai. We rijden weer door de drukte heen. Waardoor we elke keer blij zijn dat we hier maar voor een paar dagen verblijven. Goa Gajah is een tempel met verschillende niveaus. Maar een grot, zoals het woord doet geloven is het niet.

Dan rijden we verder naar Padangbai in Karangasem. Daar ligt een mooi strand waar je ook kunt snorkelen. Het ligt in een uitham en moet vrij rustig zijn. Ook daar is het weer heel druk. Vanaf daar gaan, namelijk ook de veerboten naar Lombok en de Gili eilanden. Waardoor het nog drukker is. Om het strand te bereiken moet je naar beneden lopen met de trap. Het ziet er heel mooi uit en het water is vrij rustig. We kregen in het dorpje al aangeboden om met een bootje te gaan snorkelen. Ze varen dus gewoon hier heen twee minuten verderop. We lopen het strand op en direct zie je al dat er veel troep ligt. Ook in het water zie ik al plastic tassen, verpakkingen etc. Ook dieper het water in zie je de tassen onder water, heel jammer om dit zo te zien. Maar dit is helaas wel de realiteit op veel plekken rondom Bali.

Blue Lagoon Beach (Padangbai)

De andere kant van Bali

We rijden weer richting huis. Bij het vertrekken zien we honderden mensen op de pier staan, klaar om met de boot te vertrekken. Het staat ook nu weer file in het dorp. Daarbuiten is het eerste stuk goed. Dan staat er weer kilometers file. Niet door de drukte helaas. We zien een auto langs de kant staan, de voorkant is beschadigd. Links zagen we al een kapotte scooter staan. Het lijkt erop dat ze op elkaar in zijn gereden. Overal ligt plastic verspreid over de weg. We zien twee grote plassen bloed op de weg. Er is geen politie of ambulance meer te zien. We lachen wel vaak om hoe gek het er hier aan toe gaat. Maar dat gaat niet zonder ongelukken helaas. We rijden rustig door naar huis. Bali is absoluut prachtig, maar niemand heeft het ooit over de andere kant van het tropische eiland.

Time to go back

Tijd om weer naar huis te gaan. Niet direct want we willen nog graag twee plekken bezoeken: The Turtle Sanctuary en de Mangrove Forest. Het eerste is waar ze schildpadden laten aansterken en verzorgen die het nodig hebben. Het loopt heel erg uiteen. Sommige dieren zullen nooit meer weg kunnen door hun toestand. Doordat ze hele ledematen missen door aanvaringen met boten. Maar ook illegale handel is een probleem. De politie brengt de dieren dan naar het centrum toe. Ze worden onderzocht en als het kan weer vrijgelaten. Het kan ook zijn dat schildpadden misvormt zijn doordat een stuk plastic om hun lichaam zat toen ze klein waren. Ze groeien wel door om het plastic heen. Plastic zakken lijken voor veel zeedieren op eten, dan worden ze ziek en spoelen ze aan. Als ze geluk hebben worden ze opgepikt door zo’n centrum.

De mangrove is een groot moeras. Hier lopen paden van houten planken. Het leek ons wel leuk om het te zien. We betalen weer veel te veel entree, 10x de prijs voor lokale mensen. Op het kaartje staat dat links van mij een vijver moet zijn. Ik kijk, maar het is helemaal vergaan. Wat helaas een voorbode is van de rest van het bos. Op veel plekken missen planken. Hoe verder we lopen, des te meer word duidelijk dat er niks meer aan word gedaan. Een deel is ook afgezet. Het is wel leuk om doorheen te lopen. Maar de planken die los zitten en missen maken het wel een beetje gevaarlijk. Bij het verste punt is de tolweg te zien waar we overheen zijn gereden om er te komen. We lopen er ook wel snel doorheen. Naja goed, we hebben het weer gezien. 

Benzine is handig

De gebruikelijke regen was weer aanwezig richting de top van de berg. Gelukkig hebben we onze poncho’s. Door de regen zie ik het brandstofpijl niet zo goed. Het scherm is gewoon in zwart wit. We rijden door, er komt maar geen pomp voorbij. Het is druk bij de meren. We rijden tussen die file door. De motor stottert al wat als de weg omhoog loopt. Het gaat nog goed, tot het even wat steiler omhoog gaat. Ik geef gas, maar de motor valt plotseling stil. Ik zie in mijn gedachten Karina al naar de dichtstbijzijnde pomp lopen… Gelukkig vallen we stil vlak voor een tentje waar ze benzine verkopen. Komt dat even goed uit.

Op de Bali Motor Show
Olifantengrot
Nusa Dua Beach
Pantai Pandawa
In de verte zijn de bubbels om in te slapen zichtbaar. | Nyang Nyang Beach
Eten geven aan de landschildpadden | Turtle Sanctuary
GWK
Mangrove Forest | In de verte ligt de tolweg
Volg:
Share:

2 Reacties

  1. Peter
    januari 11, 2020 / 9:34 am

    Wat een mooi verhaal weer. Veel plezier in de aankomende dagen. En wat een geluk met de benzine
    Mvg P Nijenhuis

    • Steven Lammertink
      Auteur
      januari 12, 2020 / 6:24 am

      Bedankt Peter! Het was zeker een gelukje. ?

      Groetjes,
      Steven en Karina

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Sluit mij
Zoek je iets?
Zoek:
Berichtcategorieën: